«Πύλες Δακρύων» Hormuz και Bab El Mandeb…
Εφιαλτικές διαστάσεις λαμβάνει στις παγκόσμιες αγορές η νέα ενεργειακή κρίση που σοβεί λόγω της οξύτατης γεωπολιτικής κρίσης σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή…
Ως γνωστόν, πρέπει να ξεχάσουμε το σαουδαραβικό πετρέλαιο, δεδομένου ότι οι πύλες εκφόρτωσής του, στο Hormuz και στο Bab El Mandab, είναι ουσιαστικά ανενεργές, ενώ πρόσφατα οι Houthis χτύπησαν κρίσιμο αγωγό, με αποτέλεσμα η Saudi Aramco να δηλώσει πως αδυνατεί να κάνει παραδόσεις τον επόμενο μήνα.
Την ίδια στιγμή, η Δύση επιμένει στην ίδια αυτοκτονική πολιτική σε ό,τι αφορά τις ρωσικές κυρώσεις, με το εξαιρετικής ποιότητας Urals να διοχετεύεται κυρίως στην Ασία.
Σε αυτό το πλαίσιο, εύλογα, οι τιμές του μαύρου χρυσού έχουν εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη και απειλούν να πυροδοτήσουν πρωτοφανές κύμα ακρίβειας, οδηγώντας τις οικονομίες σε στραγγαλισμό και τις διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες σε ολοκληρωτική κατάρρευση.
Εικόνα «σφαγής
Η εικόνα της «σφαγής» στα διεθνή χρηματιστήρια εμπορευμάτων αποτυπώνεται ανάγλυφα στους δείκτες των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης για τον Νοέμβριο του 2026.
Το συμβόλαιο DME Oman Futures, το μοναδικό που είναι εμπορεύσιμο ελεύθερα, εκτινάσσεται σε εξωπραγματικά επίπεδα μεταξύ 121,89 και 128,48 δολαρίων ανά βαρέλι, συμπαρασύροντας το Murban στα 121,39 με 123,81 δολάρια και την τιμή spot του Dubai/Oman στα 121,89 με 127,62 δολάρια.
Την ίδια ώρα, το καλάθι του ΟΠΕΚ (OPEC Reference Basket) σκαρφαλώνει στα 114,89 δολάρια, το ρωσικό αργό Urals διαμορφώνεται στα 110,00 με 113,41 δολάρια (δεν διαθέτει ενεργό και ρευστό διεθνές συμβόλαιο futures ανάλογο του Brent ή του WTI. Τιμολογείται σχεδόν αποκλειστικά στη φυσική αγορά (Spot market) ως έκπτωση πάνω στην τιμή του Brent), ενώ τόσο το Brent όσο και το αμερικανικό WTI έχουν διασπάσει εδώ και καιρό το ψυχολογικό φράγμα των 100 δολαρίων, κινούμενα στα 104,82 και 103,30 δολάρια ανά βαρέλι αντίστοιχα.
Το γεωπολιτικό premium
Η ασφυξία που βιώνει η αγορά καθρεπτίζεται στην εξωφρενική διαφορά τιμής (premium) του συμβολαίου DME Oman έναντι του ICE Brent, η οποία εκτινάχθηκε στο αδιανόητο εύρος των +18 δολαρίων έως +24 δολαρίων ανά βαρέλι.
Με τα Στενά του Hormuz και του Bab El Mandeb να μετατρέπονται στην κυριολεξία σε Πύλες Δακρύων (έτσι μεταφράζεται στα ελληνικά η ονομασία Bab El Mandeb), τα ασφάλιστρα καθιστούν τη διέλευση απαγορευτική, αναγκάζοντας τους αγοραστές να στρέφονται πανικόβλητοι στα λιμάνια του Ομάν, όπως το Sohar και το Mina Al Fahal, τα οποία βρίσκονται στην εξωτερική πλευρά των Στενών και προσφέρουν άμεση πρόσβαση στην ανοικτή θάλασσα.
Παράλληλα, έχει ξεσπάσει άγριος «πόλεμος» προσφορών στην Ασία.
Τα γιγαντιαία διυλιστήρια της Κίνας και της Ινδίας ανταγωνίζονται επιθετικά για κάθε διαθέσιμο φορτίο φυσικού αργού μεσαίας πυκνότητας (medium sour) εκτός ζώνης υψηλού κινδύνου, πληρώνοντας τεράστια «καπέλα» απλά και μόνο για να διασφαλίσουν την ομαλή τροφοδοσία τους.
Μάλιστα, με τις υποδομές να βρίσκονται υπό διαρκή απειλή, οι μεγάλοι παραγωγοί επιστρατεύουν απεγνωσμένα επικίνδυνες μεταφορτώσεις από πλοίο σε πλοίο (Ship-to-Ship Transfers) στα ανοικτά των ακτών του Ομάν, σε μια σπασμωδική προσπάθεια να διοχετευθούν οι ποσότητες πετρελαίου προς την Ασία παρακάμπτοντας αποκλεισμένες διαδρομές.
Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με το φάσμα ενός καταστροφικού στασιμοπληθωρισμού.
Αν οι ροές του πετρελαίου δεν αποκατασταθούν άμεσα, το ντόμινο των ανατιμήσεων στα καύσιμα, την ενέργεια και τα βασικά αγαθά θα είναι ισοπεδωτικό για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Η μεγάλη κοροϊδία του Έλληνα
Και φυσικά, την κρίση αυτή θα την πληρώσει πρώτος ο Έλληνας, το απόλυτο κορόιδο…
Υπάρχει μια διαφορά που δύσκολα περνά απαρατήρητη στην ελληνική αγορά καυσίμων.
Το 2008, με το Brent να φτάνει στα 147,5 δολάρια το βαρέλι, η αμόλυβδη στην Ελλάδα ήταν περίπου 1,27 ευρώ το λίτρο.
Σήμερα, με το Brent στα 105 δολάρια στο συγκεκριμένο παράδειγμα, η μέση τιμή της αμόλυβδης βρίσκεται στα 2,15-2,16 ευρώ.
Πώς γίνεται ένα φθηνότερο βαρέλι να καταλήγει σε ακριβότερη βενζίνη;
Η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στην τιμή του αργού.
Βρίσκεται στη φορολογία, στο κόστος διύλισης και σε ολόκληρη την αλυσίδα από το διυλιστήριο έως το πρατήριο.
Και όταν οι φόροι αντιστοιχούν σε περισσότερο από το 56% της τελικής τιμής, σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται ο Σύνδεσμος Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σύνθετη.
Η διαφορά είναι σημαντική: το Brent βρίσκεται περίπου 29% χαμηλότερα από το υψηλό του 2008, ενώ η τιμή της αμόλυβδης είναι περίπου 67% υψηλότερη από τα επίπεδα των 1,27 ευρώ.
Το Brent δεν καθορίζει μόνο του την τιμή στην αντλία
Η σύγκριση δεν σημαίνει ότι η τιμή της βενζίνης θα έπρεπε να ακολουθεί γραμμικά την τιμή του Brent.
Το αργό πετρέλαιο αποτελεί μία μόνο από τις παραμέτρους που διαμορφώνουν την τελική τιμή.
Στην αλυσίδα από το αργό έως το πρατήριο περιλαμβάνονται το κόστος διύλισης, η μεταφορά και αποθήκευση, η εμπορία και τα περιθώρια των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην αγορά.
Σημαντικό ρόλο έχει και η φορολογία.
Εν προκειμένω αξίζει να σημειωθεί το εξής: η Ελλάδα φορολογεί τα καύσιμα σε απίστευτο βαθμό πάνω από το ελάχιστο όριο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχοντας έναν από τους υψηλότερους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης στην Ευρώπη (σ.σ. λες και είμαστε Ελβετία).
Ειδικότερα, στη βενζίνη, ο ελληνικός φόρος των 0,70 ευρώ ανά λίτρο είναι σχεδόν διπλάσιος (+94,4%) από το ευρωπαϊκό κατώτατο όριο των 0,36 ευρώ ανά λίτρο.
Αντίστοιχα, στο πετρέλαιο κίνησης (diesel), ο ελληνικός ΕΦΚ των 0,41 ευρώ ανά λίτρο υπερβαίνει το ευρωπαϊκό όριο κατά 13,9%.
Ως αποτέλεσμα, η μεταβολή της τιμής του Brent δεν μεταφέρεται αυτούσια στην τελική τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής.
Πάνω από το μισό της τιμής αφορά φόρους
Το φορολογικό βάρος αποτελεί βασικό στοιχείο της τελικής τιμής.
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται ο Σύνδεσμος Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών, περισσότερο από το 56% της τιμής της βενζίνης αντιστοιχεί σε φόρους.
Η συγκεκριμένη παράμετρος εξηγεί σε σημαντικό βαθμό γιατί η τιμή στην αντλία δεν ακολουθεί την ίδια πορεία με την τιμή του αργού πετρελαίου.
Όταν η τιμή της αμόλυβδης ξεπερνά τα 2 ευρώ το λίτρο, η φορολογία αποτελεί πλέον ένα ιδιαίτερα σημαντικό μέρος του τελικού κόστους για τον καταναλωτή.
Επίσης, είναι έσοδα για το κράτος, καθιστώντας ιδιαίτερα επικερδή την κάνε άνοδο της τιμής της βενζίνης.
Το κόστος για ένα ρεζερβουάρ
Με μέση τιμή 2,16 ευρώ το λίτρο, ένα ρεζερβουάρ 50 λίτρων κοστίζει περίπου 108 ευρώ.
Πρόκειται για κόστος που αφορά άμεσα τα νοικοκυριά, αλλά έχει ευρύτερες επιπτώσεις στην οικονομία.
Οι μεταφορές, οι επιχειρήσεις διακίνησης προϊόντων και μια σειρά επαγγελματικών δραστηριοτήτων εξαρτώνται από τα καύσιμα.
Η αύξηση του κόστους μετακίνησης και μεταφοράς μπορεί, ανάλογα με τον κλάδο και τις υπόλοιπες συνθήκες, να επηρεάσει και τις τελικές τιμές προϊόντων και υπηρεσιών.
www.bankingnews.gr
Ως γνωστόν, πρέπει να ξεχάσουμε το σαουδαραβικό πετρέλαιο, δεδομένου ότι οι πύλες εκφόρτωσής του, στο Hormuz και στο Bab El Mandab, είναι ουσιαστικά ανενεργές, ενώ πρόσφατα οι Houthis χτύπησαν κρίσιμο αγωγό, με αποτέλεσμα η Saudi Aramco να δηλώσει πως αδυνατεί να κάνει παραδόσεις τον επόμενο μήνα.
Την ίδια στιγμή, η Δύση επιμένει στην ίδια αυτοκτονική πολιτική σε ό,τι αφορά τις ρωσικές κυρώσεις, με το εξαιρετικής ποιότητας Urals να διοχετεύεται κυρίως στην Ασία.
Σε αυτό το πλαίσιο, εύλογα, οι τιμές του μαύρου χρυσού έχουν εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη και απειλούν να πυροδοτήσουν πρωτοφανές κύμα ακρίβειας, οδηγώντας τις οικονομίες σε στραγγαλισμό και τις διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες σε ολοκληρωτική κατάρρευση.
Εικόνα «σφαγής
Η εικόνα της «σφαγής» στα διεθνή χρηματιστήρια εμπορευμάτων αποτυπώνεται ανάγλυφα στους δείκτες των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης για τον Νοέμβριο του 2026.
Το συμβόλαιο DME Oman Futures, το μοναδικό που είναι εμπορεύσιμο ελεύθερα, εκτινάσσεται σε εξωπραγματικά επίπεδα μεταξύ 121,89 και 128,48 δολαρίων ανά βαρέλι, συμπαρασύροντας το Murban στα 121,39 με 123,81 δολάρια και την τιμή spot του Dubai/Oman στα 121,89 με 127,62 δολάρια.
Την ίδια ώρα, το καλάθι του ΟΠΕΚ (OPEC Reference Basket) σκαρφαλώνει στα 114,89 δολάρια, το ρωσικό αργό Urals διαμορφώνεται στα 110,00 με 113,41 δολάρια (δεν διαθέτει ενεργό και ρευστό διεθνές συμβόλαιο futures ανάλογο του Brent ή του WTI. Τιμολογείται σχεδόν αποκλειστικά στη φυσική αγορά (Spot market) ως έκπτωση πάνω στην τιμή του Brent), ενώ τόσο το Brent όσο και το αμερικανικό WTI έχουν διασπάσει εδώ και καιρό το ψυχολογικό φράγμα των 100 δολαρίων, κινούμενα στα 104,82 και 103,30 δολάρια ανά βαρέλι αντίστοιχα.
|
Δείκτης / Τύπος Αργού |
Τιμή ($/βαρέλι) |
Αντίστοιχο Συμβόλαιο / Βάση Παράδοσης |
Χρηματιστήριο / Αγορά |
|
Brent |
~$104.35 – $104.82 |
Futures Νοεμβρίου 2026 (Front-Month) |
ICE Futures Europe |
|
WTI (West Texas Intermediate) |
~$101.91 – $103.30 |
Futures Οκτωβρίου / Νοεμβρίου 2026 (Front-Month) |
NYMEX / CME Group |
|
Dubai / Oman |
~$121.89 – $127.62 |
Futures Νοεμβρίου 2026 (DME Oman) / Spot Assessment |
DME (Dubai Mercantile Exchange) / Platts |
|
Murban |
~$121.39 – $123.81 |
Futures Νοεμβρίου 2026 (Front-Month) |
ICE Futures Abu Dhabi (IFAD) |
|
OPEC Reference Basket (ORB) |
~$114.89 |
Physical Spot Index (Δεν διαπραγματεύεται ως futures) |
OPEC Secretariat |
|
Urals |
~$110.00 – $113.41 |
Physical Spot / FOB (Τιμή φυσικού φορτίου λιμένα) |
S&P Global Platts / Argu |
Το γεωπολιτικό premium
Η ασφυξία που βιώνει η αγορά καθρεπτίζεται στην εξωφρενική διαφορά τιμής (premium) του συμβολαίου DME Oman έναντι του ICE Brent, η οποία εκτινάχθηκε στο αδιανόητο εύρος των +18 δολαρίων έως +24 δολαρίων ανά βαρέλι.
Με τα Στενά του Hormuz και του Bab El Mandeb να μετατρέπονται στην κυριολεξία σε Πύλες Δακρύων (έτσι μεταφράζεται στα ελληνικά η ονομασία Bab El Mandeb), τα ασφάλιστρα καθιστούν τη διέλευση απαγορευτική, αναγκάζοντας τους αγοραστές να στρέφονται πανικόβλητοι στα λιμάνια του Ομάν, όπως το Sohar και το Mina Al Fahal, τα οποία βρίσκονται στην εξωτερική πλευρά των Στενών και προσφέρουν άμεση πρόσβαση στην ανοικτή θάλασσα.
Παράλληλα, έχει ξεσπάσει άγριος «πόλεμος» προσφορών στην Ασία.
Τα γιγαντιαία διυλιστήρια της Κίνας και της Ινδίας ανταγωνίζονται επιθετικά για κάθε διαθέσιμο φορτίο φυσικού αργού μεσαίας πυκνότητας (medium sour) εκτός ζώνης υψηλού κινδύνου, πληρώνοντας τεράστια «καπέλα» απλά και μόνο για να διασφαλίσουν την ομαλή τροφοδοσία τους.
Μάλιστα, με τις υποδομές να βρίσκονται υπό διαρκή απειλή, οι μεγάλοι παραγωγοί επιστρατεύουν απεγνωσμένα επικίνδυνες μεταφορτώσεις από πλοίο σε πλοίο (Ship-to-Ship Transfers) στα ανοικτά των ακτών του Ομάν, σε μια σπασμωδική προσπάθεια να διοχετευθούν οι ποσότητες πετρελαίου προς την Ασία παρακάμπτοντας αποκλεισμένες διαδρομές.
Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με το φάσμα ενός καταστροφικού στασιμοπληθωρισμού.
Αν οι ροές του πετρελαίου δεν αποκατασταθούν άμεσα, το ντόμινο των ανατιμήσεων στα καύσιμα, την ενέργεια και τα βασικά αγαθά θα είναι ισοπεδωτικό για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Η μεγάλη κοροϊδία του Έλληνα
Και φυσικά, την κρίση αυτή θα την πληρώσει πρώτος ο Έλληνας, το απόλυτο κορόιδο…
Υπάρχει μια διαφορά που δύσκολα περνά απαρατήρητη στην ελληνική αγορά καυσίμων.
Το 2008, με το Brent να φτάνει στα 147,5 δολάρια το βαρέλι, η αμόλυβδη στην Ελλάδα ήταν περίπου 1,27 ευρώ το λίτρο.
Σήμερα, με το Brent στα 105 δολάρια στο συγκεκριμένο παράδειγμα, η μέση τιμή της αμόλυβδης βρίσκεται στα 2,15-2,16 ευρώ.
Πώς γίνεται ένα φθηνότερο βαρέλι να καταλήγει σε ακριβότερη βενζίνη;
Η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στην τιμή του αργού.
Βρίσκεται στη φορολογία, στο κόστος διύλισης και σε ολόκληρη την αλυσίδα από το διυλιστήριο έως το πρατήριο.
Και όταν οι φόροι αντιστοιχούν σε περισσότερο από το 56% της τελικής τιμής, σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται ο Σύνδεσμος Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σύνθετη.
Η διαφορά είναι σημαντική: το Brent βρίσκεται περίπου 29% χαμηλότερα από το υψηλό του 2008, ενώ η τιμή της αμόλυβδης είναι περίπου 67% υψηλότερη από τα επίπεδα των 1,27 ευρώ.
Το Brent δεν καθορίζει μόνο του την τιμή στην αντλία
Η σύγκριση δεν σημαίνει ότι η τιμή της βενζίνης θα έπρεπε να ακολουθεί γραμμικά την τιμή του Brent.
Το αργό πετρέλαιο αποτελεί μία μόνο από τις παραμέτρους που διαμορφώνουν την τελική τιμή.
Στην αλυσίδα από το αργό έως το πρατήριο περιλαμβάνονται το κόστος διύλισης, η μεταφορά και αποθήκευση, η εμπορία και τα περιθώρια των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην αγορά.
Σημαντικό ρόλο έχει και η φορολογία.
Εν προκειμένω αξίζει να σημειωθεί το εξής: η Ελλάδα φορολογεί τα καύσιμα σε απίστευτο βαθμό πάνω από το ελάχιστο όριο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχοντας έναν από τους υψηλότερους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης στην Ευρώπη (σ.σ. λες και είμαστε Ελβετία).
Ειδικότερα, στη βενζίνη, ο ελληνικός φόρος των 0,70 ευρώ ανά λίτρο είναι σχεδόν διπλάσιος (+94,4%) από το ευρωπαϊκό κατώτατο όριο των 0,36 ευρώ ανά λίτρο.
Αντίστοιχα, στο πετρέλαιο κίνησης (diesel), ο ελληνικός ΕΦΚ των 0,41 ευρώ ανά λίτρο υπερβαίνει το ευρωπαϊκό όριο κατά 13,9%.
Ως αποτέλεσμα, η μεταβολή της τιμής του Brent δεν μεταφέρεται αυτούσια στην τελική τιμή που πληρώνει ο καταναλωτής.
Πάνω από το μισό της τιμής αφορά φόρους
Το φορολογικό βάρος αποτελεί βασικό στοιχείο της τελικής τιμής.
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται ο Σύνδεσμος Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών, περισσότερο από το 56% της τιμής της βενζίνης αντιστοιχεί σε φόρους.
Η συγκεκριμένη παράμετρος εξηγεί σε σημαντικό βαθμό γιατί η τιμή στην αντλία δεν ακολουθεί την ίδια πορεία με την τιμή του αργού πετρελαίου.
Όταν η τιμή της αμόλυβδης ξεπερνά τα 2 ευρώ το λίτρο, η φορολογία αποτελεί πλέον ένα ιδιαίτερα σημαντικό μέρος του τελικού κόστους για τον καταναλωτή.
Επίσης, είναι έσοδα για το κράτος, καθιστώντας ιδιαίτερα επικερδή την κάνε άνοδο της τιμής της βενζίνης.
Το κόστος για ένα ρεζερβουάρ
Με μέση τιμή 2,16 ευρώ το λίτρο, ένα ρεζερβουάρ 50 λίτρων κοστίζει περίπου 108 ευρώ.
Πρόκειται για κόστος που αφορά άμεσα τα νοικοκυριά, αλλά έχει ευρύτερες επιπτώσεις στην οικονομία.
Οι μεταφορές, οι επιχειρήσεις διακίνησης προϊόντων και μια σειρά επαγγελματικών δραστηριοτήτων εξαρτώνται από τα καύσιμα.
Η αύξηση του κόστους μετακίνησης και μεταφοράς μπορεί, ανάλογα με τον κλάδο και τις υπόλοιπες συνθήκες, να επηρεάσει και τις τελικές τιμές προϊόντων και υπηρεσιών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών